Op dertienjarige leeftijd werd Bethany Hamilton al beschouwd als een wonderkind, voorbestemd voor een carrière als pro-surfer. Tijdens een dagelijkse ochtendpatrouille met haar beste vriendin Alana Blanchard op een rif met de naam Tunnels, viel een tien meter lange tijgerhaai haar aan. Ze verloor onmiddellijk haar linkerarm aan de beet, en tegen de tijd dat de dokters het bloeden hadden gestopt, had ze 60% van haar bloed verloren en was ze in hypovolemische shock geraakt.
Hamilton overleefde de aanval ternauwernood, gered door een tourniquet van een surfplankriem, gemaakt door de vader van Alana Blanchard, en een orthopedisch chirurg die zich naar het ziekenhuis haastte vanuit een nabijgelegen hotel.
Hoewel ze de aanval overleefde, werd Hamilton nu geconfronteerd met obstakels voor lichaam en geest. Ze moest opnieuw beginnen en zich aanpassen aan haar nieuwe normaal. Een paar dagen eerder was ze nog een opkomend professioneel atlete geweest. Nu probeerde ze “te leren hoe ze haar haar met één hand moest opsteken.”
Terwijl een haaienaanval als deze het einde van de carrière van de meeste surfers zou betekenen, begon Hamilton opnieuw te leren surfen. Minder dan een maand na de aanval peddelde ze voor de eerste keer – een sneller herstel dan een gebroken arm. Binnen twee jaar won ze het National Scholastic Surfing Association kampioenschap. Sindsdien heeft ze talloze pro-wedstrijden gesurft en de wereld rondgereisd om op beroemde golven te surfen.
Het is verleidelijk om Hamilton’s snelle herstel te zien als het resultaat van een aangeboren veerkracht die uniek is voor haar. Maar in haar interviews schrijft ze haar veerkracht niet toe aan iets genetisch. In plaats daarvan heeft ze het over dagelijkse gewoonten die haar op weg hielpen, dingen die ieder van ons kan doen terwijl we ons aanpassen aan ons nieuwe normaal:
- Ze beoefende dankbaarheid. “Toen ik mijn arm verloor, was ik gewoon dankbaar dat ik nog leefde en dat stimuleerde me om positiever te denken. Ik apprecieerde mijn leven weer”.
- Ze herzag haar doelen en waarden. Veerkracht omvat het doorstaan van onplezierige taken en moeilijke uitdagingen om boven tegenslag uit te stijgen en uiteindelijk een einddoel te bereiken.
- Ze vertrouwde op een ondersteunend netwerk. “Ik denk dat er voor ons allemaal moeilijke tijden zijn in het leven, en misschien worden we er nu niet mee geconfronteerd, misschien zijn ze voorbij gekomen, of zullen ze in onze toekomst komen, en ik denk gewoon: ‘weet dat je geliefd bent door de mensen om je heen.’
Ideeën in de praktijk brengen.
We zijn allemaal voor nieuwe uitdagingen komen te staan als gevolg van COVID-19. Terwijl we worstelen voor de toekomst, is het mogelijk om de uitdagingen tijdens deze periode te behandelen als een kans om na te denken en nieuwe veerkrachtige gewoonten op te bouwen voor onze nieuwe toekomst. Vergeet niet dat het aannemen van de goede gewoonten van Hamilton je niet van de ene op de andere dag “veerkracht” zal geven. Het zijn bewezen dagelijkse gewoonten die mettertijd geoefend moeten worden om er de vruchten van te plukken.
Veerkracht is de psychologische kwaliteit die sommige mensen in staat stelt om neergeslagen te worden door de tegenslagen van het leven en minstens zo sterk terug te komen als voorheen. In plaats van zich door moeilijkheden, traumatische gebeurtenissen of mislukkingen te laten overweldigen en hun vastberadenheid te laten wegzinken, vinden zeer veerkrachtige mensen een manier om van koers te veranderen, emotioneel te genezen en door te gaan met het nastreven van hun doelen.
Wat veerkracht creëert
Psychologen hebben een aantal factoren geïdentificeerd die een persoon veerkrachtiger lijken te maken, zoals een positieve houding, optimisme, het vermogen om emoties te reguleren, en het vermogen om mislukking te zien als een vorm van nuttige feedback.
Van optimisme is bijvoorbeeld aangetoond dat het helpt de impact van stress op lichaam en geest na verontrustende ervaringen af te zwakken. Dat geeft mensen toegang tot hun eigen cognitieve bronnen, waardoor ze koelbloedig kunnen analyseren wat er mis kan zijn gegaan en gedragspaden kunnen overwegen die productiever zouden kunnen zijn.
Andere aspecten van de wortels van veerkracht worden nog bestudeerd. Er lijkt bijvoorbeeld een genetische aanleg voor veerkracht te bestaan; maar vroege omgevingen en levensomstandigheden spelen een rol in hoe veerkrachtige genen uiteindelijk tot uiting komen.
Maakt trauma iemand minder veerkrachtig?
Niet noodzakelijkerwijs; mensen die een trauma hebben meegemaakt, kunnen – en zijn vaak – zeer veerkrachtig zijn. In sommige gevallen kunnen getraumatiseerde personen echter onaangepaste copingvaardigheden ontwikkelen, zoals middelengebruik, die een negatieve invloed op hen hebben en hun vermogen om met toekomstige uitdagingen om te gaan, kunnen verminderen.
Kan veerkracht worden aangeleerd?
Veel factoren die bepalend zijn voor veerkracht – zoals genetica, vroege levenservaringen en geluk – kunnen niet worden veranderd. Maar specifieke vaardigheden om veerkracht op te bouwen kunnen wel worden aangeleerd. Deze omvatten het doorbreken van negatieve gedachtencycli, het terugdringen van catastroferen, en het zoeken naar de positieve kanten bij tegenslagen.
Veerkracht opbouwen
Door pijn en teleurstelling heen komen zonder dat ze overweldigend worden is niet per se makkelijk voor iedereen. Maar onderzoekers zijn begonnen te ontdekken wat veerkrachtigere mensen doen om emotioneel en mentaal verder te gaan na de dood van een geliefde, baanverlies, chronische of acute ziekte, of een andere tegenslag. Wat zij hebben geleerd kan anderen helpen om zelf veerkrachtiger te worden.
Wijt u persoonlijke en professionele tegenslagen bijvoorbeeld uitsluitend aan uw eigen onvermogen of bent u in staat specifieke en tijdelijke factoren aan te wijzen die daartoe bijdragen? Eis je een perfecte streak of ben je in staat te accepteren dat het leven een mix is van verliezen en overwinningen? In elk geval is de laatste eigenschap gekoppeld aan een grotere veerkracht.